அமெரிக்க அனுபவம் - 2

இதை என் முந்தைய பதிவு போலவே இன்னொரு அனுபவம்..

ஒரு திங்கள் கிழமை காலையில் வழக்கம் போல ஒரு மீட்டிங் துவங்குவதற்காக காத்திருக்கும்போது சம்பிரதாயமாக மற்றவருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தேன்.. 

உரையாடல் தமிழில்..

உடன் பணி புரியும் அமெரிக்க பெண்மணி..

"சென்ற வீகென்ட் எப்படி செலவழித்தீர்கள்"

"பிள்ளைகளுடன் மால் சென்றிருந்தேன்.. வேறு விசேஷமில்லை.. உங்களுடைய வீகென்ட் எப்படி?" என்றேன்..

"மிக அருமையாக இருந்தது.. ஊரிலிருந்து என் மாமியார் வந்திருந்தார். நானும் என் கணவரும் மாமியாருடன் சென்று வெட்டிங் கௌன் (wedding gown)  வாங்கினோம்.."

எனக்கு இந்த வாக்கியம் அபத்தமாக தெரிந்தது.. வெட்டிங் கௌன் என்கிறார். மாமியார் என்கிறார். ஒரு வேளை கல்யாணத்திற்கு முன்னேயே மாமியார் என்கிறாரோ? அவ்வளவு அன்யோன்யமோ? நம்ம ஊரிலும் இருக்கிறார்களே.. என்று பலவாறு சிந்தனை பறந்தது..

இருந்தாலும் குழப்பம் பெரிய அளவு என் முகத்தில் தெரிந்ததை பார்த்து, அவரே..

"வெட்டிங் கௌன் என் மாமியாருக்கு! சமீபத்தில் விவாகரத்து பெற்ற அவர் மறுமணம் செய்துகொள்ளப்போகிறார்.. அதற்காக தான்.. " என்றார்..

என்னிடம் மறு பேச்சில்லை!

அதே மனைவி?

பல வருடங்களுக்கு முன் எனக்கு நடந்த அனுபவம் இது. அப்போது நாங்கள் அமெரிக்கா வந்து ஓரிரண்டு வருடங்கள் ஆகியிருக்கும். நான் புதிதாக ஒரு கம்பெனியில் சேர்ந்திருந்தேன். அங்கு என்னை தவிர வேறு யாரும் இந்தியர்கள் இல்லை. எல்லா அனுபவமுமே கொஞ்சம் புதியதாக இருந்தது. 

அதில் இந்த அனுபவம் கொஞ்சம் அதிர்ச்சியாகவே இருந்தது!

எங்கள் இரண்டாவது குழந்தை பிறந்த வேளை. அந்த செய்தியை  இந்திய வழக்கப்படி, அலுவலகத்தில் பலருடன் பகிர்ந்து கொண்டேன். அப்போது உடன் பணி புரிந்த ஒருவர் - அமெரிக்கர்- உடனான உரையாடல்..தமிழில்..

அமெரிக்கர்: "இது தான் உங்கள் முதல் குழந்தையா?"

நான்: "இல்லை. இது இரண்டாவது குழந்தை. என் முதல் குழந்தைக்கு ஆறு வயதாகிறது"

அமெரிக்கர்: "இதே  மனைவியுடனா?"

நான் முழிப்பதை பார்த்து, அவர் மறுபடி விளக்கமாக 

"முதல் குழந்தையும் இதே மனைவியுடனா இல்லை இது வேறு கல்யாணத்திற்கு பிறகா?"..

கொஞ்ச நேரம் அதிர்ச்சியில் எனக்கு பேச்சே வரவில்லை!

S A ராஜ் குமாரும் Cheetos-ம்!

சீடோசின் ரசிக்க வைத்த விளம்பரம்..

கான்செப்ட் நமது S A ராஜ் குமாரின்  ஒரே டியுனை வைத்து ஓராயிரம் பாடல் போடும் கான்செப்ட்..

கடைசி காட்சி ராஜ்குமாரின் பாடல் கேட்கும்போது நான் நினைத்ததையே காட்டியதால் எனக்கு மிகவும் பிடித்த விளம்பரமாகியது!

அமெரிக்கா.. நெடுஞ்சாலை ஓய்விடம்... (2)

நம்ம ஊர்ல பஸ்ல போகும்போது "பஸ் அரை மணி நேரம் நிக்கும். சாப்படரவங்க சாப்டுட்டு வரலாம்" அப்படின்னு கண்டக்டர் சொல்லும் ஒவ்வொரு முறையும், கலவரமா இருக்கும்.

முதல்ல அங்க இருக்கற 'ஓட்டல்'! சீடை அளவுக்கு மாவு எடுத்து எப்படித்தான் வடை போடுவாங்களோ! அதையும் கூசாம முப்பது ரூபான்னு சொல்லும்போது அதாலியே அடிக்கலாம்னு தோணும்! டீ, காபின்னு பேரை வச்சிருக்கும் கலர் கலர் (மிதமான) சூடான தண்ணி இன்னும் கொடுமை!

அதுக்கு மேல அங்க இருக்கற பாத் ரூமை நினைச்சாவே வயத்த கலக்கும்.. பாத்ரூம் அப்படின்னு பேர் வச்ச சின்ன தடுப்பு சுவர் வச்ச இடத்துக்கு ஒரு நாப்பது அடி முன்னாடியே அதிலிருந்து வரும் வாடை பாத்ரூம் எங்கே இருக்குன்னும் எப்படி இருக்குன்னும் காட்டிடும்! ஆண்கள், உள்ள போய் உபயோகித்தால் எல்லா வியாதியும் வந்துடும்னு அங்கங்கே நகந்துடுவாங்க. பெண்கள் பாடு தான் பாவம்!

முதல் முதல் அமெரிக்காவில் நெடுஞ்சாலை பயணத்தின்போது Rest Area அப்படின்னு போர்டு பார்த்து நிறுத்தினோம். அதில் உள்ள வசதிகள்.. ஆடம்பரம் எதுவும் இல்லை. அத்யாவசியமான எல்லாம் இருந்தது.

அதில் உள்ள வசதிகள்..

--ஆண் , பெண் கழிவறைகள்.. நல்ல முறையில் பராமரிக்கப்பட்டு

--காலை நீட்டி உட்கார வசதியான பெஞ்ச்கள்

--சிறிய தூரத்திற்கு நடை பயில 'வாக் வே'

--வேண்டிய சிறு தின்பண்டங்களை வாங்கிக்கொள்ள 'வெண்டிங் மெஷின்'..

சில ஓய்விடங்களில், 'வெண்டிங்  மெஷினில்' காபியும் உண்டு. 

--அருகில் உள்ள சாலையில் செல்லும் வாகன போக்குவரத்துக்கு ஏற்ற மாதிரி பார்கிங் வசதி.

--சாலையின் மேப்

--பப்ளிக் போன்

--சில இடங்களில், சிறுவர் விளையாட சிறிய பூங்கா..

முக்கியமான விஷயம் ..

இவை அனைத்து வாகன பயணிகளுக்கும் இலவசம்! (போன் உபயோகிக்க , வெண்டிங் மெஷினில் வாங்க காசு கொடுக்க வேண்டும், of course!)

இரண்டாவது, எந்த வித வியாபாரிகளுக்கும் / கடைகளுக்கும் அனுமதி இல்லை.

கிட்ட தட்ட, ஒவ்வொரு மணி நேர பயணத்திற்கு ஒரு முறை உபயோகிக்க கூடிய தூரத்தில் அமைத்திருக்கிறார்கள். (சில சாலைகளில் இல்லாமல் இருக்கலாம். நான் பார்த்த இடங்களில் இருந்தது!)

நீண்ட தூரம் பயணம் செய்யும் ஒவ்வொருவருக்கும் இது போன்ற இடங்கள் வரப்ரசாதம்! 

நம் ஊரில் எப்போ இது போன்ற வசதி வரும் என்று நான் அடிக்கடி எங்கும் வசதி இது!

அது போன்ற ஒரு ஓய்விடத்தின் புகைப்படம் இதோ..

அமெரிக்கா! அற்புத உள் கட்டமைப்பு

இந்த பதிவு தொகுப்பில் அமெரிக்காவில் நான் கண்டு வியக்கும், நம் ஊரில் இல்லையே என்று பொறாமைப்படும் விஷயங்கள் குறித்து எழுத இருக்கிறேன்

இதில், இன்று எடுத்துக்கொள்வது ப்ரீவே (freeway)

அமெரிக்க புகைப்படங்களையும் சினிமாவில் காட்டுவதையும் பார்த்தால், அதன் உள் கட்டமைப்பு என்றவுடன் நமக்கு உடனடியாக தோன்றுவது, அதன் வானுயர் கட்டிடங்கள் தான்! உங்களுக்கும் அப்படித்தான் என்றால் அதை மனதில் இருந்து அழித்து விடுங்கள். 

அமெரிக்காவின் உள்கட்டமைப்புக்கு முதுகெலும்பு எனக்கருதப்படுவது அதன் ப்ரீவே எனப்படும் சாலைகள் தான்! ப்ரீவே எனப்படும் சாலைகளின் விசேஷம், பொதுவாக அதில், சிக்னல் கிடையாது, குறுக்கு போக்குவரத்து கிடையாது, சாலையை எல்லா இடத்திலும் குறுக்கே கடக்கும் பாதசாரிகள் கிடையாது. சுருக்கமாக  எதற்காகவும் வாகனங்கள் நிற்க தேவை இருக்காது, (டிராபிக் ஜாம் தவிர).

இது எப்படி சாத்தியம் என்று பார்ப்போம்.

சாலையை எல்லா இடத்திலும் குறுக்கே கடக்கும் பாதசாரிகள் கிடையாது. 

இந்த பிரீவேக்கள் நகரங்களுக்குள் செல்லும் இடங்களில் எல்லாம், இந்த சாலைகளின் இரு பக்கங்களிலும் சுவர் எழுப்பியுள்ளார்கள். இந்த படத்தில் உள்ளது போல.

இது போல உள்ளதால், சாலையை யாராவது எப்போது வேண்டுமானாலும் கடக்கலாம் என்ற பயமில்லாமல் வாகனம் ஓட்ட முடியும். சுவருக்கு பதில் சில இடங்களில் வேலி உள்ளது. ஆனால், அடிப்படையில், நோக்கம் ஒன்றே.

சரி, சாலையை கடக்க வேண்டும் என்றால் எப்படி?

சாலையை கடக்க வேண்டிய அளவு குறுக்கு பாலங்கள் அமைத்துள்ளார்கள். சில பாலங்கள் பாதசாரிகள் மட்டுமே உபயோகிக்க. கீழே உள்ள படத்தை பாருங்கள். ஒரு பிரீவேயை கடக்க குறுகிய தூரத்தில் எவ்வளவு பாலங்கள்!

சரி, வாகனம் ஓட்டுபவர் அவர் சேர வேண்டிய இடம் வந்தவுடன் நிறுத்துவாரே?

இந்த பிரீவேக்களில் நுழைவதற்கும் வெளியே வருவதற்கும் பிரீவேயின் இணையாகவே அமைக்கப்பட்ட எக்சிட் ராம்ப் என்ற சிறிய சாலைகளை உபயோகிக்க வேண்டும். இந்த சிறிய சாலைகள் கிட்டதட்ட அரை மைல் நீளம் இருப்பதால், அந்த தூரத்திற்குள் பிரீவேயில் நுழைய வேண்டுமானால் வேகத்தை அதிகரித்துக்கொள்ளவோ, பிரீவேயில் இருந்து வெளியேற  வேண்டுமானால் வேகத்தை குறைத்துக்கொள்ளவோ முடியும்.

அப்படி ஒரு, எக்சிட் ராம்ப் இங்கே..

1944 இல் President Franklin D Roosevelt கொண்டுவந்த   "National System of Interstate Highways" சட்டமும், 1956 இல் President Dwight D Eisenhower கொண்டுவந்த Federal Aid Highway act சட்டமும் தான் அமெரிக்காவில் இன்று உள்ள நெடுஞ்சாலை கட்டமைப்புக்கு அடித்தளம் அமைத்தது!

Reference : http://inventors.about.com/library/inventors/blcar3.htm

மற்றும் google images

அமெரிக்காவில் நான் வியக்கும் மிகப்பெரிய உள் கட்டமைப்பு இது தான்!

அடிமையின் சான்றிதழ்.. முதலாளிக்கு!

திக் விஜய் சிங்! வேண்டாதவர்கள் மீது சேறு அள்ளி தெளிக்கவென்றே காங்கிரஸால் வளர்க்கப்படுபவர்.. சுருக்கமாக, வயதானதால் கவர்னர் பதவி எதிர்பார்த்து காத்திருக்கும் எஜமான விசுவாசத்தை எப்படியாவது காட்ட துடிக்கும் ஒரு அடிமை!

இவர் உதித்த இன்றைய முத்து..  ராகுல் பிரதமராக தகுதி உடையவர்! 

ஒரு இத்துப்போனவன் இன்னொரு இத்துப்போனவனுக்கு ரெகமண்டேஷன்! 

இவனையெல்லாம்  பேச விட்டு அதையும் ஒரு நியூஸ் என்று போடுபவர்களை என்ன சொல்ல?  

அப்பனுக்கு புத்தி சொன்ன சுப்பன்!

இது நான் எழுதும் முதல் சிறுகதை.. உங்கள் கருத்துக்களை எழுதினால் தன்யனாவேன்.

காலையில்..

  "என்ன ப்ரேக்பாஸ்ட் பண்ணட்டும்" 

கேட்ட   தர்ம பத்தினிக்கு ஒழுங்கான கணவனாய் "எது ஈசியோ அது பண்ணு" என்றேன்..

"ஆமா. இப்படி சொல்லிட்டு அப்புறம் அரிசி உப்புமா ஆகாது, சேமியா உப்புமா பிடிக்காதுன்னு சொல்றதில ஒன்னும் குறைச்சல் இல்லை!" 

"சரி.. மனுஷன் சாப்புடரதுல எது ஈசியோ அது பண்ணு!"

"நாக்கை முழம் நீளம் வளர்த்துட்டு .. உங்களுக்கு நக்கல் ஒண்ணுதான் குறைச்சல்"

இதற்கு பதில் பேசினால், பிரட் + ஜாம் தான் என்பதால், மௌன சாமியாரானேன்.

ஓட்ஸ் கஞ்சியுடன் வந்த மனைவி "இந்தாங்க ப்ரேக்பாஸ்ட்" என்று டேபிளில் வைத்தாள்.

"நேத்து காலேல கலா.." என்று ஆரம்பித்த மனைவியை இடை மறித்து..

"ஐயய்யோ.. மறுபடியும் முதல்ல இருந்தா?" என்றேன்..

புரியாமல் விழித்தவளிடம் .. "அது தான் நேத்து சாயந்திரம் சொன்னியே..மறுபடியும் அதே தானே.. சரியான போர் " என்றேன்..

"உங்க கிட்ட சொல்ல வந்தேன் பாருங்க..." என்று அகன்றாள் கடுப்புடன்.

இரவு..

"பத்தரை மணியாச்சி.. தூங்க போகலை? நாளைக்கு ஆபீஸ் போற ஐடியா இருக்கா இல்லையா?" 

இது மூன்றாவது தடவை . இனிமேல் சொல்ல மாட்டாள் என்று தோன்றியது. மடிக்கணினியை எடுத்து வைத்து விட்டு படுக்க சென்றேன். படுக்கையில் மகன் கொட்ட கொட்ட முழித்துக்கொண்டு..

"ஏண்டா, இன்னுமாடா தூங்கலை.."

"தூக்கம் வரலப்பா... ஒரு கத சொல்லு.."ன்னான்

"ஒரே ரோதனடா உன்கூட.. சரி.. கதைக்கு பதில் ஒரு Puzzle சொல்லட்டுமா?" 

(ஒரு ரகசியம். Puzzle அப்படின்னா அதுல கொஞ்சம் கணக்கை கலந்துடுவேன்.. கணக்குன்னா பையனுக்கு உடனே தூக்கம் சொக்கிடும்!)

"Sure" 

சொல்ல ஆரம்பித்தேன்..

"ஒரு ஊர்ல ஒரு சாது நடந்து போயிட்டிருந்தார். அங்க ஒரு வீட்ல ஒரே கூச்சலும் குழப்பமுமா இருந்தது"

"ம்.."

"என்ன விஷயம்னு கேட்டாரு"

"யாரு கிட்டப்பா?"

"ஏண்டா. அதுவா முக்கியம். பேசாம கேள்டா"

"சரி. சொல்லு"

"அந்த வீட்ல மூணு பசங்க. அவங்கப்பா அவர் ஊருக்கு போறப்போ மூணு பேரு கிட்டயும் ஒரு வேலை சொன்னாரு. அவருகிட்ட இருக்கிற பசுக்களில பாதியை பெரிய பையன் பாத்துக்கணும். மூணுல ஒரு பாகம் இரண்டாவது பையன் பாத்துக்கணும். ஒன்பதில ஒரு பாகம் மூணாவது பையன் பாத்துக்கணும் அப்படின்னு சொன்னாரு"

"எனக்கு தெரியும். பிரச்சனை என்னன்னு எனக்கு தெரியும். அவங்களுக்கு Fractions எப்படி பண்றதுன்னு தெரியலை. அது தானே?"

"அது தான் இல்லை. அவங்கல்லாம் கணக்குல புத்திசாலிங்க. பிரச்சனையை என்னன்னா, அவங்க அப்பா கிட்ட இருந்த பசு மொத்தம் 17, அதை எப்படி பிரிக்கறதுன்னு தான் மண்டைய ஓடச்சுக்கிட்டிருந்தாங்க."

"ம்.."

"என்ன ம்.. பதிலை சொல்லு. எப்படி பிரிச்சாங்க"

".."

"தெரியலையா.. யோசிச்சுப்பாரு... காலைல பதில் சொல்றேன்.. Goodnight"

கொஞ்ச நேரம் சத்தமே இல்லை.. சரி, தூங்கிட்டான் போல இருக்குன்னு நினச்சேன்..

"அப்பா..."

"என்ன.."

"பதில் சொல்லட்டுமா?"

எனக்கு ஆச்சர்யம். அவ்வளவு ஈசி இல்லன்னு நினச்சத உடனே எப்படி சொல்றான்...

"சரி சொல்லு"

"அந்த சாது தன் ஆஸ்ரமத்திலிருந்த பசு ஒண்ண வரவழைச்சார். அதை அவங்க கிட்ட இருந்த பசுக்களோட சேத்தாரு. அதுல பாதி, 9 பசுவை பெரிய பையன் கிட்ட குடுத்தார். மூணுல ஒரு பாகம், 6 பசுவ இரண்டாவது பையனுக்கு குடுத்தார். ஒம்போதுல ஒரு பாகம் 2 பசுவை மூணாவது பையனுக்கு குடுத்தார். பசங்களுக்கு குடுத்த 17 பசு போக மீதி ஒண்ணு அவரோட ஆஸ்ரமத்து பசு. அத அவரே வச்சுகிட்டாரு. கரெக்டா?"

பிரமித்தேன்.. ஆனாலும் கொஞ்சம் சந்தேகம்.. 

"ஏண்டா.. இத நான் ஏற்கனவே உன்கிட்ட சொல்லிட்டனா?"

"இல்லப்பா. இதுல பசு -க்கு பதிலா கேமல் அப்படின்னு போட்டு டிங்கிள் புக்ல  வந்துதுப்பா. அதுல படிச்சேன்.."

"அது தான பாத்தேன்.. ஏண்டா. முதலிலே சொல்லலாம் இல்ல. வேற puzzle சொல்லியிருப்பேன் இல்ல"

"இல்லப்பா. ரொம்ப சுவாரஸ்யமா சொல்லிட்டிருந்தே.. அதுதான் சொல்லலை.."

இப்போது, உண்மையாக பிரமித்தேன்..